براى كارزار با آنان هر آنچه مىتوانيد از نيرو و اسبان بسته مهيّا كنيد تا بدين وسيله دشمنان خدا و دشمن خود را بترسانيد . كلمهء اعداد ( اعدوا ) به معناى تهيّه كردن چيزى است تا انسان با آن به هدف ديگرى كه دارد برسد ، كه اگر از قبل آن را تهيه نديده باشد ، به مطلوب خود نمىرسيد ، مانند فراهم‌كردن هيزم و كبريت براى تهيه آتش . اينكه فرمود : « وَاعِدُّوالَهُمْ مَااسْتَطَعْتُمْ » امر عامى است به همه مؤمنان ، در قبال كافران به قدر توانايىاشان از تداركات جنگى كه به آن احتياج پيدا خواهند كرد و به مقدار آنچه كه كافران بالفعل دارند و آنچه توانايى تهيه آن را دارند تهيه كنند ، جنگ و اختلافاتى كه منجر به جنگهاى خسارت‌زا مىشود امرى است كه جامعهء بشرى ناچار از آن است و خواه ناخواه پيش مىآيد . اگر اين امر قهرى نبود ، انسان در خلقتش به قوايى كه جز در مواقع دفاع به كار نمىرود ( از قبيل غضب و شدت و نيروى فكرى ) ، مجهز نمىشد . پس تجهيز به اين قوا خود دليل بر اين است كه وقوع جنگ امرى است اجتناب ناپذير ، از اين رو به حكم فطرت ، بر جامعهء اسلامى واجب است كه هميشه تا آنجا كه مىتواند و به مقدارى كه احتمال مىدهد دشمنش مجهّز باشد ، جامعهء صالحش را مجهز كند . « 1 » عَسْكر عسكر به فتح اول و سكون دوم كه جمع آن عساكر مىباشد از نظر لغت به معناى : لشكر ، گروه ، تاريكى شب ، ارتش و سپاه و بسيار از هر چيز آمده است . در اصل لشگر بوده سپس معرّب گشته و بدين صورت درآمده است . فعل رباعى مجرد آن « عَسْكَرَ » بر وزن فعلل و مُعسكر به معناى « لشگرگاه » و « اردوگاه » به كار رفته است . « 2 » در اصطلاح نظامى ، تنها لشگر است . امير مؤمنان على ( ع ) در پاسخ كسى كه پس از جنگ جمل گفت : چه خوب بود ، برادرم زنده بود و مىديد كه خداوند تو را چطور بر دشمنانت پيروز كرده است ، فرمود :

--> ( 1 ) - تفسيرالميزان ، مترجم ، ج 9 ، ص 151 . ( 2 ) - مجمع البحرين ، فخرالدين الطريحى ، ج 3 ، ص 403 .